Τετάρτη, 22 Φεβρουαρίου 2017

Πώς γλεντούσαν στην Κυψέλη το 1935




«Η συνοικία της Κυψέλης είνε νέα. Όλα εκεί πάνω είνε καινούργια. Δεν έχουν καθόλου ιστορία. Προπολεμικώς στο κέντρο της, όπου τώρα απλώνεται η νέα πλατεία με τ’ άνθη της και με τα πλήθη των καρεκλών, υπήρχαν έρημες ανηφοριές, μια ρεμματιά  και απάτητοι γκρεμοί. Σπίτια δεν υπήρχαν σ’ αυτά τα μέρη. Ούτε κέντρα φυσικά, ούτε γλεντζέδες. Αραιά και που εδιάβαιναν άνθρωποι που πήγαιναν κατά το Γαλάτσι. Κάπου-κάπου έφθανεν ως εκεί και καμμιά φτωχογυναίκα για να μαζέψη αγριολάχανα.

Τώρα σ’ εκείνες τις παλαιές ερημιές είνε η ωραία πλατεία με τα κέντρα της, τα μεγάλα καφενεία, ταβερνεία, κινηματοθέατρο… Τίποτε πια δεν λείπει στον κάτοικο της Κυψέλης που θέλει να διασκεδάση. Τα έχει όλα γύρω στην πλατεία του.

Μόλις ανεβαίνουμε προς την Κυψέλη βλέπουμε ην πρόοδο της συνοικίας αυτής. Τα κέντρα της αυξάνουν και πληθύνονται. Τώρα μάλιστα που η διπλή γραμμή του τραμ ετοιμάσθη πια, η συγκοινωνία επυκνώθη και ο δρόμος έγινε βατός και πολυσύχναστος. Η οδός Κυψέλης κατέστη πια μια σπουδαία αρτηρία της πόλεως και ολοένα αποκτά νέα μαγαζιά και νέα κέντρα.

Πριν ακόμη πάρουμε τον ανήφορο μια νέα ταβέρνα ετοιμάζεται: «Η παπαρούνα» θ’ ανοίξη μόλις ψηθούν οι νέοι μούστοι. Μα παραπάνω στην οδόν Κυψέλης μας καλεί ανοικτή και φωτισμένη, με πλήθος καρέκλες μεταξύ σωρών ξύλων και κάρβουνων η ταβέρνα «Η ρομάντσα». Είνε και αυτή κατά το σύστημα των παλαιών Αθηναϊκών μαντρών: Καρβουνοξυλάδικο και κρασοπουλειό μαζί. Και κάθε βράδυ η «Ρομάντσα» γεμίζει από ρομαντικούς πότας. Η μάνδρα γίνεται πηγή τραγουδιού και κεφιού της γειτονιάς.

Προχωρούμε. Παραπάνω το καφεζυθοπωλείον Παπαδούκα «Το Νέον Κέντρον» γεμάτο κόσμο. Κι’ άλλα μικρότερα μαγαζάκια μαζεύουν τους Κυψελιώτες κατά τα βράδυα. Η οδός Κυψέλης έχει πια κόσμο πολύ και κέντρα άφθονα.

Αλλ’ ας βρεθούμε πια στην μεγάλη πλατεία, στο τέρμα του τραμ. Εκεί είνε το κοσμικό κέντρον της Κυψέλης. Δεν μοιάζει εκεί πάνω σαν Αθηναϊκή συνοικία με το γνωστό στυλ. Μοιάζει πιο πολύ με το κέντρο περιποιημένης και πλούσιας μικρής πόλεως. Σαν να βρίσκεται κανείς σε μια άλλη κοινωνία, σε μια άλλη πολιτεία, ήσυχη και ευγενική.

Στη μέση της πλατείας κήπος με άνθη. Αν και ακόμη τα παρτέρια φαίνωνται νέα και τίποτε δεν έχει φουντώση. Στο κάτω δε μέρος μια προέκτασις της πλατείας μόλις τώρα ισοπεδώνεται για να γίνη κι’ αυτή ωραίος ανθόκηπος.

Γύρω-γύρω στη νεογέννητη πλατεία της Κυψέλης κέντρα μεγάλα και μικρά είνε αραδιασμένα κ’ εξαποστέλλουν πλήθη καρεκλών στα πεζοδρόμια της πλατείας πλάι στα παρτέρια. Μια νέα καρεκλο-πλατεία του Συντάγματος γεννιέται εκεί πάνω. Μόλις εξεφύτρωσαν τ’ άνθη στα παρτέρια, εξεφύτρωσαν πολύ περισσότερες καρέκλες…

Στην κάτω πλευρά της πλατείας είνε ο μεγάλος κινηματογράφος της Κυψέλης: το «Αττικόν». Κομψό κινηματοθέατρο, αναπαυτικό και δροσερό. Έργα πολλά και εκλεκτά. Έτσι ο Κυψελιώτης έχει πρώτης τάξεως κινηματογράφο στη γειτονιά του. Προς τι λοιπόν να ροβολήση προς το κέντρο;

Απέξω από το «Αττικόν» μεγάλο, καινούργιο και καθαρώτατον καφενείο καλεί τους πελάτες. Είνε το μεγαλείτερο κέντρο κοσμοσυρροής επάνω στην πλατεία.

Το πιο μεγάλο και κοσμικό ταβερνικόν κέντρον της Κυψέλης είνε του Κοράκη. «Τα Βαρδούσια». Μάντρα με παραρτήματα και εξαρτήματα, με ψησταριά και με τραπεζάκια στην πλατεία. Ταβέρνα κοσμική και κέντρον γλεντζέδων. Όχι μόνον επίδειξις αλλά και κρασί καλό και μεζές. Εκεί τα βράδυα μεσουρανεί το Κυψελιώτικο γλέντι…

Αλλά και του Α. Μαστρομανώλη το ταβερνείον μαζεύει κόσμο διασκεδαζόντων, τρωγόντων και πινόντων. Απάνω στην πλατεία κι’ αυτό. Κοσμικό κι’ αυτό.

Από πάνω από το τέρμα του τραμ, στην κορυφή ενός λόφου, που τον έκοψαν κατακορύφως για να διαβούν οι γραμμές του τραμ, υπάρχει ένα μικρό και παλαιό ταβερνάκι. Είνε ένα καφεζυθοπωλείο των ρομαντικών. Απ’ εκεί η θέα της συνοικίας και της Αθήνας ξαπλώνεται κάτω ωραία και γοητευτική…

Στην άλλη πλευρά της πλατείας, την επάνω, αρκετά κέντρα στη σειρά συγκεντρώνουν κόσμο που ζητεί ανάπαυσιν και διασκέδασιν. Το καφενείον «Ο Φοίβος» απλώνει τα τραπεζάκια του στην πλατεία και καλεί πελάτες. Παρακεί του Ι. Γκίκα το μπακάλικο έχει διοργανώσει και τμήμα ταβέρνας. Το κρασί είνε καλό και οι μεζέδες ποικιλώτατοι. Εκεί το ήρεμο γλέντι προχωρεί κάθε βράδυ ανεμπόδιστα. Πλάι, ολίγον κοσμικόν και ολίγο απόκοσμον το ζαχαροπλαστείο  της εταιρείας «ΕΒΓΑ». Κι’ εκεί κομψός κόσμος της συνοικίας συγκεντρώνεται τα βράδυα.

Αντίκρυ, στην γωνία της πλατείας εμφανίζονται δύο παράδεισοι. Εκεί το καφενείο «Παράδεισος» σκορπίζει τις καρέκλες του ανάμεσα στα παρτέρια, αλλά και από κάτω, στο υπόγειο, εμφανίζεται ο «Υπόγειος Παράδεισος. Αυτός ίσως είνε ο πιο ενδιαφέρων. Είνε η ταβέρνα του Ι. Βρανά. Οι γλεντζέδες σπεύδουν άφθονοι εκεί, ιδιαίτερα όταν η φθινοπωρινή δροσιά τους αναγκάζει να μετακομίζουν από το ύπαιθρον στο υπόγειο…

Η Κυψέλη λοιπόν έχει πλήρη ανεξαρτησία και αυτονομία γλεντιού. Έχει το θέαμά του, τα ακροάματά του, αλλά και το κρασάκι του μ’ εκλεκτό μεζέ.

Όταν ο Δήμαρχος κ. Κοτζιάς άρχισε τις υπαίθριες λαϊκές συναυλίες, πρώτη εθυμήθηκε την Κυψέλη. Η συναυλία έγινε εκεί πάνω στη νεογέννητη πλατεία που είδαμε. Εμαζεύθηκαν όμως τόσες χιλιάδες κόσμου, ώστε οι περισσότεροι δεν άκουσαν την συναυλίαν. Μόνον… την είδαν!».

«Νέον Φως», 1935, Φ. Γιοφύλλης

ΑΠΟΠΕΙΡΑ ΜΕ SUBLIMÉ



19/2/1937


"Εις την κεντρικήν πλατείαν της Νέας Σμύρνης απεπειράθη να αυτοκτονήση διά λόγους οικογενειακούς ο [...] ελαιοχρωματιστής λαβών ισχυράν δόσιν σουμπλιμέ.
 [Σημ. «Φ»: Το σουμπλιμέ ήταν δηλητηριώδες απολυμαντικό.
 Εξ ου και η φράση: 
«Πριν μιλήσεις για μένανε να πλένεις το στόμα σου με σουμπλιμέ.»]

http://www.kathimerini.gr/

Βασίλης Λογοθετίδης: Ο βασιλιάς του γέλιου ήταν «προδομένος»...





Του Τάσου Κοντογιαννίδη

Σαν σήμερα, πριν από πενήντα επτά χρόνια (20-2-1960), έφυγε ξαφνικά, ο μεγαλύτερος Έλληνας κωμικός, ο Βασίλης Λογοθετίδης, ο οποίος γεννήθηκε στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης το 1900, πήγε στην Κωνσταντινούπολη και στα 20 του χρόνια ήρθε στην Αθήνα κι άρχισε την επαγγελματική του καριέρα δίπλα στη Μαρίκα Κοτοπούλη.

Ο Βασίλης Λογοθετίδης, έτυχε να ζήσει προδομένος ένα δραματικό γεγονός, άγνωστο στο ευρύ κοινό, στο οποίο θα αναφερθούμε.

Στο απόγειο της δόξας του βρήκε τον μεγάλο έρωτα που τον πλήγωσε και τον καταρράκωσε... Παντρεύτηκε στην Αθήνα την γυναίκα που γνώρισε και αγάπησε νέος στην Πόλη, αλλά η ευτυχία και η δόξα τον φθόνησαν όταν έφτασε η είδηση στα γραφεία των εφημερίδων. « Σκοτώθηκε η γυναίκα του με τον εραστή της!» Ο σκοτωμένος ήταν ένας νεαρός δάσκαλος Σχολής Οδηγών, στον οποίο ο Βασίλης είχε εμπιστευθεί την εκμάθηση του βολάν στην αγαπημένη του… Κι εκείνη τον ερωτεύθηκε! Πάνω σ’ έναν «ερωτικό ή και αισθησιακό σπασμό» – όπως ελέχθη τότε από τους ιατροδικαστές - δάσκαλος και μαθητευόμενη αποφάσισαν να αυτοκτονήσουν…


                  
                  Ο Λογοθετίδης, « Ηλίας του 16ου» στο θέατρο «Πάρκ», δέχτηκε ένα βράδυ την ξαφνική επίσκεψη του πραγματικού αστυφύλακα Ηλία του 16ου! Αντάλλαξαν θερμή χειραψία και φωτογραφήθηκαν!


Πήγαν οι δημοσιογράφοι στο θέατρο «Κεντρικόν», στην πλατεία Κολοκοτρώνη, όπου έπαιζε ο Λογοθετίδης και του το είπαν… Τους κοίταξε στα μάτια κι εκείνοι κατάλαβαν τι τους ζητούσε!.... Την επομένη οι δημοσιογράφοι έγραψαν το πατρικό της επίθετο παραποιημένο στα ψιλά… Ο Τύπος τον σεβάστηκε. Βλέπετε υπήρχαν τότε στους δημοσιογράφους αρχές!

                       

                        Ο Λογοθετίδης ψηφίζει στις βουλευτικές εκλογές του 1958

Τα παράσημα του Λογοθετίδη

Για τις μεγάλες του υπηρεσίας στο θέατρο, ο βασιλεύς Παύλος απένειμε στον Λογοθετίδη τον Χρυσό Σταυρό του Φοίνικος. Πετούσε απ’ τη χαρά του και σε κάποια στιγμή αστειευόμενος, λέει του βασιλιά: « Το παράσημο Μεγαλειότατε, θα παίξει ρόλο στη σύνταξή μου; Θα τη μεγαλώσει; » Και σε μια θριαμβευτική περιοδεία του στις ΗΠΑ, ο δήμαρχος του Πίτσμπουργκ του παρέδωσε το "χρυσό κλειδί" της πόλης κι ένα μετάλλιο. Και ο Βασίλης, με το χιούμορ που τον διέκρινε, τα δάγκωσε λέγοντας αστειευόμενος: «Άσε να δω αν είναι από χρυσό, γιατί οι σύμμαχοι πολλές φορές κάνουν και λάθη…» .


                     

                     Με την Λιβυκού στο θεατρικό έργο «ευτυχώς τρελάθηκα»


Ο … θαυμαστής και οι «βασιλόφρονες»

Ένα βράδυ, σε αθηναϊκή ταβέρνα, βρέθηκαν από σύμπτωση ο Βασίλης Λογοθετίδης, ο Βασίλης Αργυρόπουλος, ο Βασίλης Αυλωνίτης και ο θεατρικός επιχειρηματίας Βασίλης Μπουρνέλης. Καρρέ των Βασίληδων ! Μπαίνει κάποια στιγμή με την παρέα του ο Αιμίλιος Βεάκης, γνωστός για τα αριστερά του φρονήματα. Τους βλέπει και λέει στους δικούς του, δυνατά και πειραχτικά για να ακουστεί: Παιδιά, πάμε να φύγουμε. Εδώ απόψε έχουν συνάθροιση οι Βασιλόφρονες! Και το γέλιο πήγε σύννεφο…

                    

                    Στην κηδεία ο ηθοποιός Βαγγέλης Πρωτοπαπάς κρατά τα παράσημα του Λογοθετίδη

Ο Λογοθετίδης έσβησε ξαφνικά το πρωινό της 20ής Φεβρουαρίου 1960 στο σπίτι του στο Παλαιό Φάληρο. Την επομένη, πάνδημη έγινε η κηδεία του από το Α΄ Νεκροταφείο. Η αείμνηστη, η γλυκιά ΄Ιλια Λιβυκού, που στάθηκε δίπλα του συμπρωταγωνίστρια σε πάρα πολλές ταινίες, σε μια παλιά συνάντηση μας, στο σπίτι του ζωγράφου Μπότη Θαλασσινού στην Πατησίων ( που έφυγε από τη ζωή την περασμένη εβδομάδα), μου είχε αποκαλύψει:

                     

                     Ο Λογοθετίδης άρρωστος στο νοσοκομείο δέχεται την επίσκεψη του δημάρχου Αθηναίων στρατηγού Παυσανία Κατσώτα


«Επειδή το πρωτόκολλο, δεν επέτρεπε σε μέλη της βασιλικής οικογένειας να παραστούν σε κηδείες, ο νεαρός διάδοχος Κωνσταντίνος συγκινημένος από το χαμό του, μαζί με τον φίλο του Μιχάλη Αρναούτη, πήγε χωρίς να γίνει αντιληπτός. Παρακολούθησε την τελετή της ταφής από τον μικρό λοφίσκο και όταν ο κόσμος έφυγε, κατέβηκε στον τάφο κι άναψε ένα κεράκι. Τον εθαύμαζε, τον εκτιμούσε, θα έλεγα τον ελάτρευε τον Λογοθετίδη, όπως φυσικά κι εκείνος»

«Η τέχνη δεν φθείρεται, ούτε οξειδώνεται» έλεγε ο Βασίλης Λογοθετίδης. Και αποδεικνύεται από το γεγονός ότι οι παλιές ποιοτικές ταινίες του, που ξαναπροβάλλει η τηλεόραση, είναι τέχνη και γι’ αυτό δεν φθείρονται στο πέρασμα του χρόνου. Ψυχαγωγούν, διασκεδάζουν, συγκινούν : «Ενας ήρως με παντούφλες», « Δεσποινίς ετών 39», «Οι Γερμανοί ξανάρχονται», « Ο ζηλιαρόγατος», «Κάλπικη λίρα», «ούτε γάτα ούτε ζημιά» κ.α.

http://www.real.gr

Ο Φανοστάτης της πλατείας Εξαρχείων


Έχουν υποστεί φθορές από συγκρούσεις, δακρυγόνα και καπνούς, τα έχουν βανδαλίσει, τα έχουν βάψει σε διάφορα χρώματα (πρόσφατα το ένα το έκαναν ροζ), έχουν περάσει σοβαρές περιπέτειες, τα έχουν απομακρύνει από το βάθρο τους για να τα συντηρήσουν (και έγινε χαμός επειδή ορφάνεψε η πλατεία), έχουν αγαπηθεί όσο λίγα αγάλματα αυτής της πόλης, έχουν γίνει σύμβολο μιας ολόκληρης περιοχής και μάρτυρες αμέτρητων γεγονότων -που μπορούν να γεμίσουν τόμους στην καταγραφή της ιστορίας της πλατείας Εξαρχείων. 

Οι «Τρεις Έρωτες» στέκονται στη θέση τους στο κέντρο της πλατείας από τις αρχές του προηγούμενου αιώνα, για περισσότερα από εκατό χρόνια, (από το 2009 αγναντεύουν τις γύρω πολυκατοικίες από λίγο ψηλότερο βάθρο για να είναι δυσκολότερο να γίνουν στόχος βανδαλισμού). Δεν ξέρω γιατί ονομάστηκαν «έρωτες», ίσως επειδή πάντα συνδέονταν με τη ρομαντική πλευρά της πλατείας, στη βάση τους έχουν γίνει άπειρα ερωτικά ραντεβού κι έχουν γεννηθεί ένα σωρό σχέσεις, ίσως επειδή είναι από τα πιο όμορφα αγάλματα της Αθήνας –κι ας μην πρόκειται ακριβώς για άγαλμα. 


Στην πραγματικότητα είναι ένας ορειχάλκινος φανοστάτης, ένας μεταλλικός στύλος που τον στολίζει μια σύνθεση από τρία αγοράκια που περιστρέφονται γύρω του (τρεις ολόσωμες παιδικές φιγούρες ύψους 1,30 μ., με στεφάνια στα μαλλιά). Στα χέρια τους κρατούν το πρώτο ένα αγγείο, το άλλο ένα έγχορδο μουσικό όργανο και το τρίτο ένα κοχύλι, ενώ ανάμεσά τους περιπλέκεται πολύπτυχο ύφασμα, καλύπτοντας ταυτόχρονα τα γυμνά σημεία τους. Την μπαρόκ σύνθεση συμπληρώνουν φυτικά διακοσμητικά και επαναλαμβανόμενα κυκλικά θέματα.

 Δεν είναι γνωστό πότε ακριβώς τοποθετήθηκαν στην πλατεία και κανείς δεν μπορεί να επιβεβαιώσει ποιος τα έχει φτιάξει. Χαμηλά στη μεταλλική βάση του γλυπτού υπάρχει η υπογραφή: A. DURENNE / Fondeur à Paris, δεν δηλώνει όμως το όνομα του καλλιτέχνη, αλλά του χυτηρίου που κατασκευάστηκαν. Το υλικό που είναι φτιαγμένα είναι ένα κράμα χαλκού, ενώ –σύμφωνα με την κ. Ζέττα Αντωνοπούλου που έχει κάνει μια εξαιρετική μελέτη για τα γλυπτά της Αθήνας (Τα Γλυπτά της Αθήνας, Υπαίθρια Γλυπτική 1834-2004, Εκδόσεις Ποταμός)- «δεν αποκλείεται και η χρήση χυτοσιδήρου σε κάποια τμήματα». 

«Πρόκειται για έργα φιλοτεχνημένα στη Γαλλία» γράφει. «Η γνησιότητα της υπογραφής του χαλκοχύτη A. DURENNE στη μεταλλική βάση των φανοστατών, θα πρέπει να εξεταστεί. [Το χυτήριο του Antoine Durenne (1822-1895), στο Sommevoire, λειτούργησε από το 1855. Ειδικευόταν στη χύτευση γλυπτών και διακοσμητικών έργων τέχνης]. Στην περίπτωση που είναι γνήσια, η χρονολογία κατασκευής τους τοποθετείται μετά το 1900, καθώς παλιότερα το χυτήριο δούλευε αποκλειστικά με χυτοσίδηρο. Σημειώνουμε επίσης την ομοιότητα των μεταλλικών φανοστατών, ως προς τη θεματολογία και την μπαρόκ τεχνοτροπία, με τους γιγάντιους μεταλλικούς φανοστάτες που βρίσκονται στη γέφυρα της Αλεξάνδρας στο Παρίσι (Pont Alexandre III)». Εκτός από πιο μικρά, εδώ είναι και πιο σεμνά, στο Παρίσι είναι εντελώς γυμνά. 

Κι άλλοι τρεις έρωτες, μεγαλύτεροι (και γυμνοί) στη γέφυρα της Αλεξάνδρας στο Παρίσι.

Τρίτη, 21 Φεβρουαρίου 2017

Ρε ποιόν μου θυμίζει ....ποιόν μου θυμίζει....




«Όταν γίνουν εκλογές, δεν γνωρίζω πότε, ποια χρονιά, αλλά όταν πάμε ξανά σε μια εκλογική αναμέτρηση, πρέπει πρώτα να έχουμε εξασφαλίσει τη νίκη μας..."
 δήλωσε ο Μαδούρο. 

Εν Αθήναις...ο κομπάρσος



Στην γειτονιά τότε έμενε  ένας μεροκαματιάρης που έκανε δουλειές του ποδαριού.
Φιλότιμος ...καλοκάγαθος....
Είχε ένα κουσούρι...ήταν πολύ άσχημος....
Ψάχνοντας για μεροκάματο μια ημέρα στην Ομόνοια του είπε κάποιος να πάει
στην Πλατεία Κάνιγγος .. κινηματογραφική εταιρεία έψαχνε κόσμο.
Μεγάλη η ουρά με αντικείμενο δουλειάς....γενικών καθηκόντων
Τον πήραν να βοηθάει στα γυρίσματα....χαμαλοδουλειά....
Έπαιρνε ένα μεροκάματο και είχε δωρεάν κολατσιό....
Κάποτε χρειάστηκε ο σκηνοθέτης άτομο για περάσματα στις σκηνές...
Σε μια δραματική ταινία τον έβαλαν να "φάει ξύλο" από τον πρωταγωνιστή...
"Έδειρε" τον κακό δηλαδή....
Έγραψε η άσχημη φάτσα του στον φακό και πήρε προαγωγή....
Στην ομάδα κομπάρσων και στην λίστα των κακών πλέον.
Χαρά στην γειτονιά....φίρμα....
Σε μια ταινία "έπαιξε ξύλο" με πολύ γνωστό πρωταγωνιστή....
Μέχρι αυτόγραφα μοίραζε στην γειτονιά στους πιτσιρικάδες.
Και καμάρωνε ο φουκαράς.....

Πίσω στα παλιά


Παραθαλάσσιον εσπερινόν γεύμα μετ’ εμποδίων το 1915

Ιστορίες από την Παλιά Αθήνα

Παραθαλάσσιον εσπερινόν γεύμα μετ’ εμποδίων το 1915

Δώστε, κύριε, μίαν δεκάραν εις τον αναξιοπαθούντα συμπολίτην σας!

Ασφαλώς και όποτε βγήκατε «έξω» να ξεσκάσετε λιγάκι -αλήθεια θυμάστε πως κάποτε «βγαίνατε»;- θα αντιμετωπίσατε ορδές μικροπωλητών που θα σας πρόσφεραν τα πιο απίθανα πράγματα! Για να σας παρηγορήσω λιγάκι, τα ίδια και χειρότερα γινόντουσαν και το 1915.

Πάρτε εικόνα:
«Συνήθως όταν πηγαίνη κανείς εις την εξοχήν πρέπει να έχη ένα τάλληρον, το οποίον θα χαλάση εις το Φάληρον, όπως αναφέρει και το σχετικόν άσμα. Αλλά τούτο δεν είνε αρκετόν πλέον, διότι εκτός της ακρίβειας συμβαίνουν και άλλα επίσης ευχάριστα πράγματα εις τας εξοχάς, απαιτούντα εφέτος την προμήθειαν το ολιγώτερον δύο ταλλήρων δια να είνε κανείς εν πλήρει τάξει απέναντι των εκατοντάδων ζητιάνων, μικροπωλητών, επιχειρηματιών της στιγμής, οι οποίοι έχουν την καλωσύνην να ποικίλλουν το παραθαλάσσιον εσπερινόν γεύμα σου δια της τερπνής παρουσίας των.



Σπίτι ενδεχόμενον να εύρη κανείς εις τας Αθήνας, αλλ’ όχι και καρέκλαν εις την Φαληρικήν ακτήν και αν την εύρη θα ευρεθούν περισσότεροι των τεσσάρων συμπολιτών οι οποίοι θα ζητήσουν την παραχώρησίν της. Αν υποτεθή όμως ότι δύναται να εφαρμώση τις την αρχήν της με πάσαν θυσίαν διατηρήσεως των κεκτημένων και καθήση εις καρέκλαν, θα καθήση πολύ έως ότου να εμφανισθή γκαρσόνι, το οποίον όταν θα εμφανισθή θα δηλώση ότι δυστυχώς  «δεν έχει πλέον τίποτε», αλλ’ αυτός δεν είνε αρκετός λόγος ώστε να μη σας ελαφρώση μετ’ ολίγον το πορτοφόλι σας ακριβώς με τίποτε.



Αλλά μεταξύ της αφίξεως του γκαρσονιού και της προσκομίσεως μιας ντομάτας γεμιστής, πλήξις δεν δύναται να καταλάβη τον ατυχή γευματίζοντα Αθηναίον, αφού αναλαμβάνουν να τέρψουν τας μακράς ώρας της αναμονής του αντί της αιτήσεως μιάς ταπεινής δεκάρας –έκαστος εννοείται- δισχίλιοι επαίται των δύο γενών και όλων των  ηλικιών, ού μην αλλά και διάφοροι οργανοπαίκται, φωνογράφοι, σκιτσογράφοι, γελοιογράφοι, ανθοπώλαι, ψιλικατζήδες, τέλος πολύ φιλόφρονες επιχειρηματίαι.



-Θεός χωρέση τα’ αποθαμένα σας, κύριε, δώστε μου μίαν δεκαρίτσαν…
-Μια δεκάρα, κύριε, να πάρω ψωμί!
-Δώστε, κύριε, μίαν δεκάραν εις τον αναξιοπαθούντα συμπολίτην σας!
-Ιδού, κύριε, με μίαν δεκάραν δύναμαι να σας κάμω αυθωρεί το πορτραίτο σας, την γελοιογραφίαν σας!
-Μίαν δεκάραν, κύριε, δια την «Εύθυμος Χήρα» την οποίαν έπαιξε προς χάριν σας ο φωνογράφος!
-Θαυμάσια γιασεμιά, κύριε! Δεν δύνασθε παρά να πάρετε δύο μπουκετάκια, ένα δι’ υμάς και ένα δια την εκλεκτήν σας, η οποία σας αναμένει απόψε!
-Εδώ έχω τους εκλεκτούς, τους μόνους αληθείς βίους όλων των αγίων, κύριε, αντί μιάς δεκάρας!
-Στρείδια, κυδώνια, κύριε, φρεσκότατα! Μυρίζουν θάλασσαν!
(Και βεβαίως μυρίζουν, αφού προ ολίγου τα ερράντισε δι’ εκατοστήν φοράν με θάλασσαν ο πωλητής των).
Μετά δυσκολίας κατορθώνει να διανοίξη δίοδον το γκαρσόνι δια να σας φέρη την γεμιστήν ντομάτα σας, εν μέσω των ταγμάτων των ευχάριστων αυτών επισκεπτών σας.
Δεν σας την εσερβίρισεν ακόμη και δεκαέξ αναξιοπαθούντες άνθρωποι σας την ζητούν.
-Μήπως σας περισσεύει, κύριε, αυτή η ντομάτα;
Αλλά το γκαρσόνι ελησμόνησε να φέρη μαχαιροπήρουνα.
-Βρε παιδί μου, μαχαίρι, πηρούνι!

Ως από μηχανής Θεός παρουσιάζεται πλανόδιος πωλητής:

-Μαχαιροπήρουνα είπατε κύριε; Ιδού έχω περίφημα αγγλικά μαχαιροπήρουνα.
Άλλος καταφθάνει με καρφίτσες, άλλος με χαρτί και φακέλλους, τρίτος με κουμπιά, 32 με σιγαρέττα, 1566 με φυστίκια, πασσατέμπο. Αραβόσιτα του γαλάτου, 8000 με λαχεία, 26000 με γιάτσο. (σ.σ. παγωτό).
Τούτο οπωσδήποτε λέγεται εξοχικόν γεύμα, αλλά και η Δημαρχία να διένειμε βοηθήματα προς τους απόρους, δεν θα επολιορκείτο τόσον.



Κατόπιν όλων αυτών σας παρουσιάζεται και ο λογαριασμός, έχει δε και αξίωσιν γενναίου πουρμπουάρ το γκαρσόνι, το οποίον δυνατόν να μη βλέπη τις μυίγες που σας σερβίρη μαζί με την γεμιστήν ντομάτα σας, αλλά να μη βλέπη όμως και όλες αυτές τις αλογόμυιγες των πελατών του, που σπεύδουν ν’ αφαιρέσουν και την τελευταίαν δεκάραν των γευματιζόντων, είνε αρκετά απελπιστικόν δια την ιδιοφυΐαν του!».
( «Εμπρός»)

Θωμάς Σιταράς (Αθηναιογράφος)
http://paliaathina.com/gr
http://www.protothema.gr

ΑΓΕΛΑΔΑ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΝΑ ΣΦΑΧΤΕΙ



19/2/1937
 Θεσσαλονίκη- 
"Την εσπέραν εις την κεντρικήν αγοράν Μοδιάνο μία αγελάς ενώ ωδηγείτο εις τα σφαγεία κατελήφθη εξ οίστρου και επροκάλεσε τον πανικόν των διαβατών.
 Η αγελάς, αφού εξερρίζωσε δύο δέντρα και επέφερε ζημίας εις εν σταθμεύον αυτοκίνητον και ετραυμάτισε σοβαρώς τας Κίκαν Σταθιά και Αιμιλίαν Μουράτα, συνελήφθη διά βρόχου εις την αρχήν της οδού Βασιλέως Κωνσταντίνου ήτις ήτο κατάμεστος διαβατών."

http://www.kathimerini.gr/

Δίτροχες αναμνήσεις από την Παλιά Ελλάδα





παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες

Ένα μικρό κλικ, έχει την ικανότητα να παγώνει το χρόνο, αποτυπώνοντας μια στιγμή σε μια φωτογραφία και μεταφέρει αυτή την εικόνα του παρελθόντος στο χρόνο, παρέχοντας τη δυνατότητα να πάρουμε μια γεύση του τότε. Αυτό το «τότε», όσο πιο μακρυά είναι από το «σήμερα»,  τόσο περισσότερο πολύτιμο είναι, όσον αφορά τη διάσωση στιγμών του παρελθόντος και την ικανοποίηση της νοσταλγικής μας περιέργειας για το πώς ήταν τα πράγματα που ακούμε σε περιγραφές μεγαλύτερων ηλικιακά. Η παλιά Ελλάδα, οι άνθρωποί της, οι παλιές πόλεις και χωριά, τα παλιά μηχανάκια!
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
Αυτά τα τελευταία, αποτελούν κύριο θέμα των φωτογραφιών που παρουσιάζουμε εδώ. Οι περισσότερες απλές καθημερινές, κάποιες ένστολες,πολεμικές, άλλες ξένοιαστες, κάποιες του μόχθου για την επιβίωση. Όλες ανεξαιρέτως με τη δικιά τους αξία.
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
Αλιευμένες από διάφορα σάιτ και φόρουμ στο ίντερνετ, όπου βρέθηκαν διεσπαρμένες κατά τη διάρκεια αναζητήσεων ανά καιρούς, συγκεντρώνεται εδώ ένα μέρος από αυτές να μας θυμήσουν πόσο διαφορετικά είναι τα πράγματα σήμερα.
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες

Εικόνες από το παλιό συνεργείο του Παπουτσά με τα BSA, απο την Αλεξανδρούπολη ώς το Ηράκλειο της Κρήτης, από το Μικρασιατική εκστρατεία και διάφορες μονάδες του στρατού, το Μοναστηράκι, το Πήλιο, τον Ισθμό της Κορίνθου, την Αίγινα, BMW, BSA, φουρκόνια, Harley WLA, Vespa, Norton’s, μοτοποδήλατα, φλορέτες κλπ.

παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
παλιες εικονες ελλαδας μοτοσυκλετες
Όπως είπα, επειδή η αναζήτηση έχει γίνει σε βάθος κάποιου χρόνου, να με συγχωρείτε αλλά δε θυμάμαι ακριβώς όλες τις πηγές των φωτογραφιών. Ενδεικτικά κάποιες από αυτες ήταν το μπλογκ oldalexandroupoli, τα mybike,gsmotoclub,mykonoticker,argolikeseidhseis,crete-news,to4x4,lidoriki κ.α.
Όποιος έχει υποψιν του κάποια πηγή που δεν αναφέρεται, είναι καλοδεχούμενη ασφαλώς η αναφορά της μέσω των σχολίων! στο τέλος του άρθρου.
Άραγε, με την ίδια περιέργεια οι μηχανόβιοι του αύριο θα αναζητούν φωτογραφίες δικές μας του σήμερα;

Δευτέρα, 20 Φεβρουαρίου 2017

Κάνε κουράγιο Ελλάδα μου !

Αρτέμης Σώρρας: Ποιά Gucci; Σόου στην Ακρόπολη - «Άφωνοι» οι τουρίστες στο Ηρώδειο



- Με το στόμα ανοικτό έμειναν οι τουρίστες να κοιτούν τους οπαδούς του Αρέμη Σώρρα να δίνουν τον "όρκο"
- Περισσότερα από 300 άτομα, όλοι οπαδοί του Αρτέμη Σώρρα συγκεντρώθηκαν έξω από το Ηρώδειο για να ορκιστούν στον θεό Δια
- Ο Αρτέμης Σώρρας αποθεώθηκε από τους οπαδούς του και...ευχαρίστησε τους αστυνομικούς που επιτηρούσαν την συγκέντρωση
ΔΕΙΤΕ ΦΩΤΟ ΚΑΙ ΒΙΝΤΕΟ ΜΟΝΟ ΣΤΟ newsit.gr

Την ώρα που η πρόταση για την επίδειξη της Gucci στον αρχαιολογικό χώρο της Ακρόπολης προκαλεί ακόμα αντιπαραθέσεις, η αρχαιοελληνική «φίρμα» που ακούει στο όνομα Αρτέμης Σώρρας έδωσε μια ακόμη παράσταση λατρείας στους Ολύμπιους Θεούς, αυτή τη φορά κάτω από τον ιερό βράχο της Αθήνας.


Περισσότεροι από 300 οπαδοί και μέλη της Ελλήνων Συνέλευσις συγκεντρώθηκαν την Κυριακή εξω από το Ηρώδειο προκειμένου να δώσουν όρκο πίστης στον Θεό Δία υπο την παρουσία του Αρτέμη Σώρρα και με εκατοντάδες τουρίστες να ρωτούν απορημένοι τι ακριβώς συμβαίνει στον πλέον ιστορικό χώρο της Αττικής.


Ο Αρτέμης Σώρρας παρακολούθησε από κοντά τους σχηματισμούς, όπως λένε τα μέλη της Ελλήνων Συνέλευσις τη στάση του όρκου τους, δίνοντας οδηγίες ενώ σε κάθε του βήμα συνοδευόταν από έναν εύσωμο, «ευγενικό» κύριο που προστάτευε το μεγάλο αρχηγό.




Ο κ. Σώρρας αφου μίλησε με το συγκεντρωμένο κόσμο, ο οποίος κυριολεκτικά τον αποθέωσε, ευχαρίστησε τους αστυνομικούς που επιτηρούσαν διακριτικά την εκδήλωση μπροστά από το αρχαίο θέατρο και κάλεσε τους πολίτες να τρέξουν στα γραφεία της οργάνωσης για να διαγράψουν τις οφειλές τους προς το δημόσιο με τα περιβόητα 600 δις…


Οι τουρίστες που έκαναν βόλτα στη Διονυσίου Αεροπαγείτου ακούγοντας τις ιαχές από τους αρχαιοελληνικούς όρκους μπήκαν από περιέργεια στον αρχαιολογικό χώρο και αντίκρισαν τους «Ελλάνιους» πιστούς σε κυκλικό σχηματισμό να δίνουν όρκο στους θεούς του Ολύμπου και στη συμπαντική τους ύπαρξη! «Τι ακριβώς γίνεται εδώ;», ρώτησε ενας τουρίστας από την Κίνα για να πάρει την απάντηση από τα μέλη της Ελλήνων Συνέλευσις οτι χιλιάδες Έλληνες δίνουν όρκο ενάντια στην «νέα τάξη πραγμάτων» με συμμάχους τους δώδεκα θεούς των αρχαίων Ελλήνων.

Επισκέπτες από κάθε γωνία του πλανήτη απαθανάτισαν την τελετή και ενημερώθηκαν, μάλιστα, από τους «Ελλάνιους» πιστούς για το σχέδιο σωτηρίας της χώρας μας από το ομόλογο του Αρτέμη Σώρρα που θα καταστήσει πλούσιους και ισχυρούς ολους τους Έλληνες. Οι περισσότεροι έφυγαν με ένα χαμόγελο σαρκασμού στα χείλη για το σόου που απήλαυσαν και απορημένοι για το πως στο «γαλατικό χωριό» μας υπάρχουν ορισμένοι που αναζητούν σωτηρία σε «μαγικά» φίλτρα...
ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΚΩΣΤΑΣ ΣΤΑΜΟΥ